Czasowniki regularne i nieregularne – różnice między brytyjskim i amerykańskim angielskim

Czas przeszły i imiesłów czasu przeszłego takich czasowników jak: learn, spoil, spell, burn, dream, smell, spill, leap, i innych, może mieć formę nieregularną (learnt, spoilt, etc.) albo regularną (learned, spoiled, etc.). W brytyjskim angielskim występują obie formy, ale w przypadku niektórych czasowników (np. smelt i leapt) raczej używa się formy nieregularnej. W pozostałych, raczej formy regularnej, z końcówką –ed. W amerykańskim angielskim, formy nieregularne nie są wcale (lub bardzo rzadko) stosowane, za wyjątkiem czasowników: burnt, leapt i dreamt.
Podsumowując, powiemy raczej:

BrE AmE
Learnt/learned Learned
Spoilt/spoiled Spoiled
Spellt/spelled Spelled
Burnt/burned Burnt
Dreamt/dreamed Dreamt
Smelt Smelled
Spillt/spilled spilled
leapt Leapt
Dwelt Dwelt/dwelled
knelt Knelt/kneeled
Lit Lit/lighted (less common)
Spat Spit/spat
Sawn Sawed
Got Gotten /got
forgotten Forgotten/forgot
Proved Proved/proven
Dived Dove
Sneaked Snuck

Present perfect czy past simple?

W brytyjskim angielskim używamy czasu present perfect, by mówić o wydarzeniach z niedawnej przeszłości, szczególnie z wykorzystaniem takich słówek jak: already, just oraz yet. W amerykańskim angielskim można wyrazić to samo znaczenie używając zarówno czasu present perfect jak i czasu past simple. Ten amerykański styl rozpowszechnił się w ostatnich latach i przeniknął także do zachowań językowych w Wielkiej Brytanii. Widać go zwłaszcza w nieformalnym języku mediów i reklamy.
Oto przykłady:

  • „I’ve just arrived home.” / „I just arrived home.”
  • „I’ve already eaten.” / „I already ate.”

Have got czy have?

W brytyjskim angielskim have got oraz have mogą być używane, by opisać posiadanie. Z kolei have got to oraz have to są czasownikami modalnymi określającymi konieczność (zrobienia czegoś). Formy zawierające got uważa się zwykle za bardziej nieformalne, a te bez got za nieco bardziej oficjalne. W amerykańskim angielskim form bez got używa się częściej, a jeśli już jest stosowana, to w celu podkreślenia znaczenia. W kolokwialnej odmianie języka angielskiego forma got może być zarówno czasownikiem określającym posiadanie, jak i czasownikiem modalnym. Na przykład:

  • I got two motorcycles.
  • I got to call my girlfriend.

Shall – czy tego się jeszcze używa?

Shall, w przeciwieństwie do will, jest bardziej powszechnie używane przez Brytyjczyków niż przez Amerykanów. Forma shan’t nie jest w USA używana prawie wcale i coraz rzadsza staje się także w Wielkiej Brytanii. W gramatyce amerykańskiej coraz słabiej jest także zaznaczona różnica pomiędzy would oraz should.

Z kolei froma be going to mniej więcej dwa razy częściej występuje w amerykańskim niż w brytyjskim angielskim.

Więcej o różnicach językowych, między innymi dotyczących przyimków w brytyjskim i amerykańskim angielskim, w naszym kolejnym artykule.

Tags