Osoby rozpoczynające naukę języka angielskiego i zapoznające się z czasami w języku angielskim często zadają pytanie: ile czasów istnieje w języku angielskim? Odpowiedź, jaką słyszą (zaawansowana gramatyka zakłada znajomość 16 czasów) nie wpływa na to, że mają oni więcej ochoty do nauki. Tymczasem przejmowanie się ilością czasów w języku angielskim jest zupełnie niepotrzebne. Po pierwsze dlatego, że nie wszystkich czasów używa się tak samo często. Po drugie, nawet bardzo złożone czasy rządzą się określoną logiką konstrukcji zdań twierdzących, przeczących i pytań. Poniżej zamieszczamy krótki przewodnik po czasach w języku angielskim dla osób rozpoczynających naukę języka. Szczegółowe informacje o poszczególnych formach czasów będziemy umieszczać w naszych kolejnych artykułach.

Czas teraźniejszy w języku angielskim – Present Simple i Present Continuous

Present Continuous to jeden z pierwszych czasów, jakie poznaje się rozpoczynając naukę języka angielskiego. Czas ten opisuje czynność, która jest w tej chwili wykonywana oraz czynności tymczasowe, krótkotrwałe. Czas Present Continuous składa się z następujących elementów: podmiotu (ja, ty, on/ona/ono, my, wy, oni) + odmienionej przez osoby formy czasownika to be + czasownika oznaczającego czynność z końcówką -ing. Czas Present Simple jest bardzo prosty w tworzeniu. Czas Present Simple składa się z następujących elementów: podmiot (ja, ty, on/ona/ono, my, wy, oni) + czasownik w formie podstawowej, który w trzeciej osobie liczby pojedynczej przyjmuje końcówkę -s.

Czas przeszły w języku angielskim – Past Simple, Past Continuous

Czas Past Simple (przeszły prosty) opisuje zakończone wydarzenia z przeszłości (mamy informację o tym, kiedy coś się wydarzyło). Formy tego czasu są proste w tworzeniu. Zdanie w Past Simple składa się z następujących elementów: podmiot (ja, ty, on/ona/ono, my, wy, oni) + II forma czasownika (czyli dla czasowników regularnych będzie to końcówka -ed, a dla czasowników nieregularnych II forma z tabeli odmiany).

Past Continuous jest czasem bardzo podobnym do Present Continuous z tym, że wyraża czynność trwającą określony czas w przeszłości. Różnica tkwi w czasowniku być (to be) – zamiast formy teraźniejszej używamy formy tego czasownika czasu przeszłego. Past Continuous jest czasem niedokonanym.

Czasy zaprzeszłe – Past Perfect i Past Perfect Continuous

Czas Past Perfect to czas przeszły dokonany, nazywa się go także czasem zaprzeszłym, gdyż opisuje czynność, która dokonała się, zanim rozpoczęła się inna czynność przeszła. Tworzenie zdań w Past Perfect, mimo że jest to czas złożony, nie jest wcale skomplikowane. Aby zbudować zdanie w tym czasie, należy zastosować: podmiot (ja, ty, on/ona/ono, my, wy, oni) + czasownik had + czasownik w III formie (czyli dla czasowników regularnych będzie to końcówka -ed, a dla czasowników nieregularnych III forma z tabeli odmiany czasowników nieregularnych).

Czasu Past Perfect Continuous używamy mówiąc o czynności ciągłej w przeszłości, która trwała do czasu, zanim nastąpiła inna czynność w przeszłości. Tworzymy go z następujących elementów: podmiot (ja, ty, on/ona/ono, my, wy, oni) czasownik had + been + czasownik oznaczający czynność z końcówką -ing.

Pomiędzy przeszłością a teraźniejszością – Present Perfect i Present Perfect Continuous

Osobom rozpoczynającym naukę języka angielskiego na poziomie średniozaawansowanym wiele trudności sprawia zrozumienie specyfiki czasów Perfect. Głównie dlatego, że nie występują one w języku polskim i czasem najbardziej naturalne tłumaczenie zdań w tym czasie będzie brzmiało jak zdanie w czasie teraźniejszym, a czasem jak zdanie w czasie przeszłym. Najważniejsze to spróbować rozumieć, zapamiętać i ćwiczyć specyficzne sytuacje, w których czasy Perfect się pojawiają. Wówczas o wiele łatwiej jest samodzielnie wypowiadać poprawne zdania w tych czasach.

Czasu Present Perfect używamy w następujących sytuacjach: do opisania przeszłej czynności (nie podając, kiedy była ona wykonana), która ma wpływ na teraźniejszość. Związek z teraźniejszością jest ważniejszy niż to, kiedy ta czynność została wykonana czy zaniechana. Po drugie, czas ten stosujemy do opisu stanu, który trwa do chwili obecnej (ale który może się zmienić w przyszłości) i po trzecie, zastosujemy go do opisu czynności, która zakończyła się w bardzo niedawnej przeszłości (dopiero co). Czas Present Perfect składa się z następujących elementów: podmiot (ja, ty, on/ona/ono, my, wy, oni) + have/has (dla trzeciej osoby liczby pojedynczej) + III forma czasownika (czyli dla czasowników regularnych będzie to końcówka -ed, a dla czasowników nieregularnych III forma z tabeli odmiany czasowników nieregularnych).

Present Perfect Continuous używamy, mówiąc o czynności, która rozpoczęła się w przeszłości, trwała nieprzerwanie i trwa do chwili obecnej. Ważne jest, by zrozumieć różnicę między użyciem czasu Present Perfect a Present Perfect Continuous. Kiedy chcemy podkreślić skutek danej czynności, wówczas użyjemy czasu Present Perfect. A kiedy chcemy podkreślić trwanie określonej czynności, jej ciągłość, to użyjemy czasu Present Perfect Continuous. Składa się on z następujących elementów: podmiot (ja, ty, on/ona/ono, my, wy, oni) + have/has (dla trzeciej osoby liczby pojedynczej) + been + czasownik z końcówką -ing.

O czasach przyszłych piszemy w naszym kolejnym artykule. Zapraszamy do lektury.

Tags