W naszym poprzednim artykule o czasach w języku angielskim pojawiło się krótkie omówienie czasów: teraźniejszego, przeszłego i zaprzeszłego, zarówno w formie prostej, jak i ciągłej. W tej części bohaterem będą czasy przyszłe.

Czas Future Simple

Czas Future Simple, czyli czas przyszły prosty jest łatwy zarówno w tworzeniu, jak i użyciu. Jego konstrukcja jest następująca: po podmiocie (osobie: ja, ty, on/ona/ono, my, wy, oni) wstawiamy słówko pomocnicze will (takie samo dla wszystkich osób), a po nim czasownik w pierwszej (podstawowej) formie. Czasu Future Simple użyjemy kiedy podejmujemy decyzję (co ważne, zazwyczaj jest to spontaniczna decyzja, podjęta w momencie wypowiadania jej). Tego czasu użyjemy także wtedy, kiedy uważamy, że zajście jakiegoś wydarzenia w przyszłości jest pewne lub bardzo prawdopodobne. Wreszcie, czasu Future Simple używamy, oferując pomoc, prosząc o coś oraz składając obietnicę, na przykład tak, jak w piosence Whitney Houston: “I will always love you”.

Czas Future Continuous

Za pomocą Future Continuous możemy wyrazić czynność, która będzie wykonywana w przyszłości i będzie trwała przez jakiś czas. Ponieważ jest to czas typu Continuous, to tak jak we wszystkich czasach tego typu, w konstrukcji użyjemy czasownika z końcówką -ing. Zatem: po podmiocie (osobie: ja, ty, on/ona/ono, my, wy, oni) wstawiamy will be (taka sama forma dla wszystkich osób) + czasownik oznaczający czynność z końcówką -ing.

Z czasu Future Continuous skorzystamy mówiąc o ciągłej czynności, która będzie się działa w przyszłości, głównie w wyniku wcześniejszego planowania, ustaleń albo obowiązujących harmonogramów. Użyjemy go także składając propozycję pomocy lub wyrażając prośbę o pomoc, wyraźnie zaznaczając, że czynność ma być wykonana „przy okazji” i nie będzie kłopotliwa dla drugiej osoby.

Czas Future Perfect

Czas Future Perfect tworzymy poprzez dodanie do podmiotu (osoby) formy will have + czasownika w formie Past Participle (czyli czasownika z końcówką -ed dla czasowników regularnych lub czasownika w III formie z tabeli czasowników nieregularnych). Czasu Future Perfect używa się do określenia czynności, która skończy się, zanim zacznie się następna czynność; lub do określenia czynności, która zakończy się przed upływem określonego czasu w przyszłości. W każdym przypadku będzie to zatem skończona, dokonana czynność.

Czas Future Perfect Continuous

Struktura czasu Future Perfect Continuous jest następująca: podmiot (osoba) + will have (taka sama dla wszystkich osób) + been + czasownik z końcówką -ing. Tego czasu używamy, aby określić czynność ciągłą, która najczęściej już trwa, a która zakończy się w określonym momencie w przyszłości. Różnica między tym czasem a czasem Future Perfect polega na tym, że za pomocą czasu Future Perfect Continuous podkreślamy ciągłość tej czynności, a używając czasu Future Perfect akcent kładziemy na wykonanie, zakończenie czynności w przyszłości.

Zapraszamy do zapoznania się z naszym podsumowaniem wszystkich czasów w języku angielskim, które ukaże się już jutro:)

Tags